m-a blocat un pic. pentru ca nu stiu cum am ajuns de la pielea mea arsa de soare la ce se intampla, de fapt.
-Si voi cum sunteti? Ce sunteti, de fapt?
-Nu stiu... suntem si nu suntem. Suntem... nu stiu ce suntem.
adevarul e ca imi vine sa te strig/sa te numesc in feluri care ar putea parea nepotrivite, in situatia de fata. nu stiu cum am ajuns eu aici. si mai ales, nu stiu ce vine. dar, asa am obosit... incat imi vine sa fug unde vad cu ochii. si de tine, si de el. de tine pentru ca mi-e ca ma inveti prost, cu atata bine. si stiu ca nu merit. de el, pentru ca nu mai vreau sa doara. pentru ca stiu ca nici asta nu merit.
dar m-as intoarce.
Niciun comentariu:
Trimiteți un comentariu